Artık Takmıyorum

Adamın biri şidddetli ishal şikayetiyle Çapa Hastanesine başvurur. İşlemleri devam ederken karışan kağıtlar sonucunda adamı psikiyatri servisine havale ederler. Aradan 15 gün geçip taburcu olma günü gelince arkadaşı bizim adamı karşılamaya gelir:
-Nasıl oldu geçti mi ishal? 
der arkadaşı. 
Bizimki ise : 
-Hayır geçmedi ama artık takmıyorum.

Yirmi Dört Saat

Doktor hastasına aylar süren tahlillerin sonuçlarını açıklamaktadır:
-Size bir kötü, bir de daha kötü haberim var... Önce kötü haberi vereyim. Test sonuçlarına göre 24 saatlik ömrünüz kalmış.
Adam yıkılır ve doktora dönüp :
-Hayır olamaz!Fakat, fakat bundan daha kötü ne olabilir ki?
Doktorun yanıtı kısa olur :
-Dünden beri size ulaşmaya çalışıyorum...

Yaşlı Hasta

Yaşlıca, bir hanıma bir türlü teşhis konulamıyor.Kadıncağız yirmi sekiz gündür Üniversite hastanesinde yatmakta ve hiç bir sonuç yok.Belki dikkatinizi çekmiştir, üniversite hastahanelerinde garip bir hiyerarşi vardır. Profesör başta, arkasında Doçentler, sonrasında baş asistanlar ve bir iki parlak öğrenci. Üçgen düzende neredeyse uçarak giderler. Yine böyle bir gün ve tüm kadro hastanın başında. Profesör sorar: 
- Radyolojik tetkikler ? 
Hemen filmler ışıklı panoya yerleştirilir. Sert ve kararlı bir ses: 
- EKG ? 
Derhal hocanın önüne serilir, 
- Eforlusu ? 
O da hemen açılır hocanın önüne. 
- Laboratuvar tetkikleri? 
Her şey önceden hazırlanmıştır. 
- Elektroansefalografi ? 
- Buyurun hocam. 
- Emar ? 
Dışarıda çektirilmiş(!) emar da konulur büyük patronun önüne. 
- Sintigrafi? 
- Anjiyo?... 
derken Büyük şef sorar : 
- Sken oldu mu ? Kadından gelen cılız bir ses: 
- Bir o olmadı.